Baba-Kızın Tenis Tutkusu: İtfaiyecilikten Kortlara Uzanan Başarı Hikayesi

İzmir’in aydınlık yüzlerinden biri olan Ramazan Karakoç, itfaiye eri olarak görev yaparken mesaisinin ardından kızına ilham kaynağı oluyor. 44 yaşındaki baba, 20 yıllık hizmetinin ardından Miray adını verdikleri sevgi dolu hayaliyle kortlarda yeniden bir şeyler kuruyor. Tenis, onların evinde sadece bir spor değil; disiplin, sıkı çalışma ve dayanışmanın simgesi haline geliyor.

İtfaiyeciliğe başladıktan kısa süre sonra tenisle tanışan Karakoç, zamanla bu sporu hayatının vazgeçilmez bir parçası olarak benimsedi. Yıllar süren turnuva mücadeleleri sonunda 2016’da Türkiye Tenis Federasyonu’nun antrenörlük programını tamamlayıp, genç sporcuları yönlendirme yolunda adımlar attı. Karakoç’a göre iki meslek de benzer özlemleri paylaşıyor: hızlı karar almak ve dayanıklılık. “İtfaiyecilik güç, çeviklik ve pratik zeka ister; tenis ise bu özellikleri sahada daha da pekiştirir. İnsanlara yardım etmek temel amacımız olduğunda, bu işlerden keyif almak söz konusu olur,” diyor.

Miray’ın dünyası 2016’da babasının kızıyla kurduğu bağla yeni bir yön kazandı. Ağabeyiyle birlikte oyunlar oynayan küçük Miray, evde başlayan çalışmaları kortlara taşıdı ve kısa sürede kendisine adım atacak adımlar attı. Küçük bir çocuk olarak harekete geçen raket onun ellerinde büyüyüp kortlarda profesyonel bir yolculuğun ilk adımlarını attı.

HAFTADA İKİKEZ ANTRENMAN 9 yaşındaki Miray, 2023 yılından itibaren Gaziemir’deki bir tenis kulübünde performans sporcusu olarak ilerliyor. Babasıyla olan çalışmaları haftanın iki gününe sıkıştıran Miray, federasyonun düzenlediği il içi ve il dışı turnuvalarda dereceler elde ederek kupa ve madalyaları toplamayı sürdürdü. Karakoç için asıl hedef, kızının sporla iç içe, sağlıklı bir yaşam sürdürebilmesi. “Birinci, ikinci ya da kupa kazanmak önemli değil; asıl başarı, Miray’ın büyüyüp sporla büyümesi,” diyor.

Spora olan bağlılıkları, erken saatlerde başlayan antrenmanlar ve dört mevsim süren çalışkanlıkla ortaya çıkıyor. Karakoç, kızının bu yolculuğunu izlerken duygularını; erken saatlerde uyanıp antrenmanlara katılan Miray’ın azmini ve kendi mesleğinin sınırlarını aşan bir sevdayı anlatıyor. Her an onların dünyası, hedefe odaklanmış bir baba-kız iş birliğinin en güzel örneği olarak parlıyor.