İzmir’de Özel Anne ve Kızı: Işığın Dönüştürdüğü Hikâye
İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin Engelli Çalışmaları Merkezleri, sadece engelli bireylere destek olmakla kalmayıp onların hayatını paylaşan annelerin de sesini duyuruyor. Miray Okçu’nun özel eğitime ihtiyaç duyan 9 yaşındaki kızıyla birlikte bu kuruma adım attıkları an, anne Songül Okçu’nun da kendi dünyasında renklerin yeniden doğduğunu hatırlatıyor.
İleri düzeyde bilişsel, algısal ve hareket gelişimi sorunu yaşayan Miray, özel eğitim alırken annesi de aynı merkezde yoga, dans ve resim gibi programlardan faydalanıyor. Bu süreçte birbirlerini daha güçlü kılan ikili, merkeze geldiklerinde hayatlarında renk olmadığını, ışığın sönük kaldığını anlatıyorlar. “Hayatımıza renk geldi, ışık doğdu” diyen Okçu, burada gördüğü koşulsuz sevgi ve destekten söz ediyor.
“İYİ Kİ ÖZEL ÇOCUK ANNESİYİM DİYORUM” wennesiyle konuşan Okçu, özel çocuk annelerinin çoğu zaman iki kat mücadeleyi sürdürmesi gerektiğini belirtiyor. Evdeki gece bekleyişlerinden, hasta çocuğun yanında olmanın sabrını anlatırken, merkezde karşılaştıkları yardımın karşılıksız olduğunu ifade ediyor. Merdivenleri inip çıkmakta güçlük çeken Miray’ın hareket eğitimiyle bağımsız hale gelmesi, Okçu için adeta bir mucize olarak niteleniyor.
“Sadece engelli çocuklara değil, bizim gibi özel çocuklara sahip annelere de yönelik destekleri tarif edemem.” diyen Okçu, Başkan Tugay’ın merkezi açtığını öğrendiklerinde hemen koşarak geldiklerini anlatıyor. Burada gördükleri özenin, kendilerini ve çocuklarını nasıl cesaretlendirdiğini de paylaşıyor; “özel ilgiyle karşılandık, özel bir muamele gördük” diye dile getiriyor.
“ARTIK ÇARESİZ VE YALNIZ DEĞİLİZ” şeklinde başlayan sözlerinde Okçu, toplumsal empati ve dayanışmanın önemine vurgu yapıyor. Burayı sadece bir kurum olarak görmediklerini, ev ve sıcak bir yuva, sığındıkları bir liman haline geldiğini ifade ediyor. Burada aldıkları hizmetlerle hayatlarının ne kadar değiştiğini anlatırken, artık yalnız olmadıklarını hissettiklerini belirtiyor. Kendisine özel diyetisyen veya psikolog gerekirken, bu hizmetlerle birlikte kendi yaşamında da adımlar atabildiklerini ekliyor.
Miray ve annesi için bu merkez sadece eğitim alanı değil; geziler, psikolojik destek ve yaşam kalitesini yükselten pek çok aktiviteyle dolu bir yaşam alanı haline gelmiş. İlk kez Ödemiş’e yaptıkları geziden, yoga ve el sanatları derslerine kadar her şeyin onların nefes aldığı bir yer haline geldiğini söylüyorlar. Bu deneyim, Miray’ın ailesine yeni bir umut ve güven aşılıyor; artık özel çocuk sahibi olan annelerin de kendi gücü ve değeri olduğuna dair inanç güçleniyor.
